‘Ik zeg je eerlijk, mensen zijn jaloers.’ Mustapha (Moes voor intimi) spreekt mij aan bij de buurtsuper, zoals hij altijd doet. Op een manier die voor sommigen als grensoverschrijdend kan worden gezien. Ik vind de indringendheid warm, zeker in het decor van een drukke straat vol mensen met oortjes in.
‘Pfeijffer loopt in Genua rond met een lange mantel, hoed en wandelstok, alsof hij zich iedere ochtend nadrukkelijk als ‘de grote schrijver’ verkleedt.’ ‘Dan ben je wel héél erg in jezelf gaan geloven.’ ‘Hij is eigenlijk de hele dag verkleed als schrijver.’ Een bite uit de Dik Voormekaar Podcast, uit
‘Wat een aanstellerij.’ Ik hoor het mijn vader nog zeggen vanuit zijn doorgezakte leunstoel in 1995. Mijn gevoel voor leedvermaak had toen al een behoorlijke fundering, want ik moest lachen. Niet alleen om Louis van Gaal, maar vooral omdat ik wist dat de opmerking van mijn vader voortkwam uit een
Een gelijkspel tegen Go Ahead Eagles in wedstrijd nummer twee was voldoende om bij de onderbuikclub van Nederland de eerste openlijke twijfel aan het adres van de trainer te laten ontsnappen. In De Kuip en de kroeg, maar vooral online, waar je jezelf kunt bevrijden van de restricties van menselijke
Tijjani Reijnders is naar Saudi-Arabië. De middenvelder van Manchester City gaat er ongeveer twintig miljoen euro per jaar verdienen. Bij City was dat rond de zeven miljoen. Het zijn bedragen waarbij het weinig zin heeft om ze nog naar een maandloon om te rekenen. Ze behoren tot dezelfde categorie
De hoeveelheid zand tussen de struiken aan de rand van de straat is te weinig om de ruimte tussen de noppen van zijn voetbalschoenen geloofwaardig te vullen, terwijl Jalah eindeloos rondjes loopt door een wijk uit de jaren vijftig in een middelgrote plaats in Brabant. Jaren vijftig. Dat zijn de
Na vijf weken onafgebroken valse voetbalromantiek – bedolven onder een metersdikke laag bagger van commercie en corruptie – blijft nog maar één verlangen over: dronken worden van de schoonheid van het spel. Met een dorst die schuurt aan wanhoop. Volgens de zen-leer is de beste manier om daarmee om te gaan
Philip Roth schrijft in zijn roman The Dying Animal: "She was a foreign body introduced into your wholeness. And for a year and a half you struggled to incorporate it. But you'll never be whole until you expel it. You either get rid of it or incorporate
Ik zag ooit Mick Jagger tijdens een WK-wedstrijd. Hij stond. Want als je plezier hebt, ga je vanzelf staan. Klem tussen de andere supporters van Engeland. Glunderend, want ze stonden vermoedelijk voor. Zoals een willekeurige oudere man op een festival op een warme zomeravond zich even loszingt van zijn
Iedere taal heeft haar blinde vlekken. De mijne lijkt soms te weinig woorden te hebben voor gevoelens die zich niet netjes laten afbakenen. Totdat een Fin mij eraan herinnerde dat betekenis soms helemaal niet in het woord zit, maar in de manier waarop het wordt uitgesproken. "Godverdomme, Hollanders zijn
Beste Ronald, Ik heb eraan gedacht om met ‘Lieve Ronald’ te beginnen, maar dat kan aanmatigend overkomen, wat geenszins mijn bedoeling is. Bovendien lijkt het me, gezien je karakterprofiel, niet heel verstandig om je als onbekende lief te noemen. Ik denk dat bijna niemand je zo mag noemen. Ja, je
Kritiek op de uitbreiding van het aantal deelnemers aan het komende WK is begrijpelijk. Er hoeft weinig twijfel te bestaan over de motieven van de FIFA om het toernooi verder op te rekken. Tegelijkertijd is het raadzaam om westelijke arrogantie te vermijden en meer dan open te staan voor de